We Lwowie odbyła się Trzecia Ukraińska Konferencja Futbolu Adaptacyjnego: sport, wsparcie weteranów i nowe możliwości reintegracji
28 października we Lwowie odbyła się Trzecia Ukraińska Konferencja Futbolu Adaptacyjnego, zorganizowana przez Shakhtar Social. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli środowiska piłkarskiego, weteranów, partnerów międzynarodowych, psychologów, nauczycieli i specjalistów rehabilitacji.

28 października we Lwowie odbyła się Trzecia Ukraińska Konferencja Futbolu Adaptacyjnego, zorganizowana przez Shakhtar Social. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli środowiska piłkarskiego, weteranów, partnerów międzynarodowych, psychologów, nauczycieli i specjalistów rehabilitacji. Wśród uczestników byli Andrij Piatow, weterani oraz przedstawiciele organizacji rozwijających sport adaptacyjny i kompleksowe wsparcie obrońców Ukrainy.
Partnerem informacyjnym konferencji był serwis „Ukraiński Futbol”.
Wydarzenie stało się platformą do dyskusji nie tylko o osiągnięciach sportowych i perspektywach ampfutbolu, lecz także o szerszym pytaniu: jak pomóc osobom, które przeżyły wojnę i doznały ciężkich obrażeń, wrócić do aktywnego życia społecznego, zawodowego i osobistego.
Futbol adaptacyjny to więcej niż sport
Uczestnicy konferencji omówili rozwój dziecięcego futbolu adaptacyjnego w Ukrainie, partnerstwo międzynarodowe, psychologiczne odzyskiwanie sił przez weteranów, rolę biznesu we wspieraniu sportu adaptacyjnego oraz wyzwania organizacji zawodów krajowych w warunkach wojny na pełną skalę.
Osobną uwagę poświęcono współpracy Ukrainy i Danii, która otwiera nowe perspektywy rozwoju ampfutbolu i wdrażania doświadczeń międzynarodowych.
O systemowym rozwoju dziecięcego futbolu adaptacyjnego mówił Witalij Mańko, przedstawiciel Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej, a doświadczenia międzynarodowe i perspektywy partnerstwa ukraińsko-duńskiego przedstawiła Natasja Vestmo, menedżerka projektów w FANT.
Ważnym tematem stała się przemiana pojedynczych inicjatyw społecznych w trwałe programy. Właśnie temu poświęcono panel dyskusyjny „Od inicjatywy społecznej do trwałego systemu”, w którym wzięli udział ukraiński przedsiębiorca i inwestor branży IT Roman Bałaszow, trener główny Shakhtar Stalevi Bohdan Bilko oraz menedżer projektów Anton Tychomyrow.
Odporność psychiczna i kompleksowa reintegracja weteranów
Jednym z ważnych wątków merytorycznych konferencji był panel tematyczny „Odporność psychiczna i kompleksowa reintegracja: narzędzia adaptacji weteranów”.
Wzięli w nim udział psycholożka i specjalistka ds. odzyskiwania równowagi psychicznej Hałyna Marczenko oraz Artem Honczarenko — kierownik Instytutu Reintegracji, Rehabilitacji i Rozwoju Zawodowego Weteranów „Architektura Odporności” Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Budownictwa i Architektury (KNUBA).

Dyskusja dotyczyła związku między odzyskiwaniem równowagi psychicznej, sportem adaptacyjnym, adaptacją społeczną i realizacją zawodową weteranów.
Powrót do życia cywilnego po działaniach bojowych często wymaga nie tylko rekonwalescencji fizycznej, lecz także przemyślenia celów życiowych, odbudowy więzi społecznych i poszukiwania nowych możliwości samorealizacji.
Sport adaptacyjny odgrywa w tym procesie szczególną rolę. Współdziałanie w zespole, wspólne osiągnięcia, wsparcie towarzyszy broni i poczucie przynależności do środowiska sportowego mogą sprzyjać odzyskaniu wiary we własne siły i odporności psychicznej.
Jednocześnie udana reintegracja nie powinna kończyć się na boisku. Po rehabilitacji przed weteranami stają nowe pytania: gdzie się uczyć, jak się przekwalifikować, znaleźć pracę, założyć własną firmę i zapewnić dobrobyt rodzinie.
Instytut Weteranów KNUBA: od rehabilitacji do edukacji i zatrudnienia
Praktycznym przykładem takiego podejścia jest działalność Instytutu Reintegracji, Rehabilitacji i Rozwoju Zawodowego Weteranów „Architektura Odporności” KNUBA, którym kieruje Artem Honczarenko.

Instytut pracuje nad stworzeniem kompleksowego systemu wsparcia weteranów i weteranek, żołnierzy w służbie czynnej, członków ich rodzin oraz osób poszkodowanych wskutek wojny.
Model pracy łączy określanie indywidualnych potrzeb, wsparcie psychologiczne i socjalne oraz ułatwianie dostępu do usług rehabilitacyjnych, edukacji, przygotowania zawodowego, przekwalifikowania i zatrudnienia.
Cechą tego podejścia jest to, że weteran nie jest postrzegany wyłącznie jako odbiorca pomocy społecznej, lecz przede wszystkim jako człowiek z doświadczeniem, wiedzą, kompetencjami i znacznym potencjałem rozwoju społeczeństwa.
W ramach działalności Instytutu weterani i członkowie ich rodzin już studiują na różnych kierunkach, zdobywają nowe kompetencje i możliwości realizacji zawodowej.
Wśród kierunków są budownictwo i architektura, technologie informacyjne, cyberbezpieczeństwo, ekologia, zarządzanie publiczne, zarządzanie oraz inne dziedziny ważne dla rozwoju gospodarczego i odbudowy Ukrainy.
Ważnym elementem pracy Instytutu jest współpraca z uczelniami, pracodawcami, organizacjami społecznymi i Ukraińskim Klastrem Weteranów.
Celem ostatecznym jest zatrudniony weteran lub weteran-przedsiębiorca, który może utrzymać własną rodzinę, rozwijać się i aktywnie uczestniczyć w życiu społeczeństwa.
Sport, edukacja i praca powinny stać się jednym systemem
Jednym z kluczowych wniosków wynikających z tematyki konferencji jest potrzeba wzmocnienia współpracy między instytucjami sportowymi, rehabilitacyjnymi, edukacyjnymi i zawodowymi.
Futbol adaptacyjny może być dla weterana pierwszym krokiem do powrotu do aktywnego życia. Kolejnym etapem musi jednak być dostęp do możliwości, które zapewnią mu długofalową niezależność społeczną i ekonomiczną.
Na przykład weteran uczestniczący w treningach ampfutbolu może równolegle korzystać ze wsparcia psychologicznego, przechodzić doradztwo zawodowe, studiować na uczelni lub zdobywać nowy zawód.
W przyszłości takie mechanizmy mogą połączyć kluby sportowe, uczelnie, ośrodki rehabilitacyjne, organizacje weteranów, pracodawców i organy samorządu lokalnego.
Ważne, aby wsparcie obejmowało także rodziny weteranów, które odgrywają istotną rolę w procesach adaptacji i powrotu do zdrowia.
Biznes i partnerzy międzynarodowi — ważny element rozwoju
Część wystąpień konferencyjnych poświęcono włączaniu biznesu w rozwój sportu adaptacyjnego, wspieraniu programów rehabilitacyjnych i współpracy międzynarodowej.
W szczególności o roli partnerstwa korporacyjnego w powrocie do zdrowia mówiła Maryna Czekaluk, dyrektorka Ukraińskiej Akademii Medycyny Biologicznej, w kontekście współpracy z Traumeel S Gel i rozwoju sportu adaptacyjnego w Ukrainie.
Takie partnerstwa pokazują możliwości łączenia organizacji sportowych, biznesu, środowiska medycznego i sektora obywatelskiego wokół wspólnych celów społecznych.
Andrij Piatow: siła zespołu, mentoring i odporność
Ważnym etapem kończącym konferencję był panel dyskusyjny poświęcony roli zespołu, mentoringu i odporności psychicznej w sporcie zawodowym i adaptacyjnym.
Dołączyli do niej ambasador Shakhtar Social, bramkarz Szachtara Andrij Piatow, weteran pułku Azow i zawodnik Shakhtar Stalevi Władysław Kłymenczuk, a także obrońca Mariupola Wołodymyr Wdowenko.

Tematyka dyskusji połączyła doświadczenia piłki zawodowej, służby wojskowej i sportu adaptacyjnego. Szczególnego znaczenia nabiera rola mentoringu, wzajemnego wsparcia i odpowiedzialności zespołowej.
Od pojedynczych projektów sportowych do trwałego systemu wsparcia weteranów
Trzecia Ukraińska Konferencja Futbolu Adaptacyjnego pokazała, że rozwój tej dyscypliny w Ukrainie stopniowo wykracza poza pojedyncze drużyny i zawody.

Obok rozwoju ampfutbolu coraz większego znaczenia nabierają kwestie dostępności infrastruktury sportowej, wsparcia psychologicznego, partnerstwa międzynarodowego, edukacji, zatrudnienia i długofalowej reintegracji.
Dwie pierwsze ukraińskie konferencje Shakhtar Social poświęcone futbolowi adaptacyjnemu odbyły się w Kijowie w 2024 i 2025 roku. W 2026 roku wydarzenie po raz pierwszy przyjął Lwów.
Prawdziwym sukcesem reintegracji nie jest tylko powrót człowieka na boisko. To jego możliwość samodzielnego decydowania o własnej przyszłości, uczenia się, pracy, zakładania firmy, utrzymania rodziny i pozostawania aktywną częścią społeczeństwa.
Właśnie taka współpraca może stać się podstawą długofalowego wsparcia ukraińskich weteranów i weteranek oraz budowania odpornego, włączającego społeczeństwa.
